Στιγμιότυπα από την παράσταση «Ελένη” του Γ. Ρίτσου, του Β. Παπαβασιλείου

Έξοχη παράσταση σε ένα ανυπέρβλητης ομορφιάς κείμενο. Μια εξαιρετική στιγμή για το 4ο Φεστιβάλ Ανδρου.
 
Οι λέξεις τώρα δε μου ’ρχονται από μόνες τους· — τις ψάχνω, σα να μεταφράζω
από μια γλώσσα που δεν ξέρω, — ωστόσο μεταφράζω. Ανάμεσα στις λέξεις,
ή και μέσα στις λέξεις, μένουν τρύπες βαθιές· κοιτάω μέσ’ απ’ αυτές τις τρύπες
σα να κοιτάω μες απ’ τους ρόζους που έχουν πέσει απ’ τα σανίδια μιας πόρτας
κατάκλειστης, καρφωμένης εδώ και αιώνες. Τίποτα δε βλέπω. 
Η Ελένη του Γιάννη Ρίτσου