Μια συναυλία μέσα στο τοπίο – Από το Μπαρόκ στον 20ό Αιώνα στον Ταξιάρχη Μεσαριάς

Φωτογραφίες: Μαρία Λαμπριάδου

Κυπαρίσσια, ελιές και λεμονιές πλάι στα σπίτια, κοντά στον Ναό, ένα τοπίο ανάλαφρο, θαυμάσιο, σχεδόν απομονωμένο. Το δυνατό μελτέμι σώπασε ξαφνικά την παραμονή της συναυλίας, σα να παραχώρησε χώρο στη μουσική. Κι έτσι, μέσα σε αυτή την ήρεμη αγκαλιά της Ανδριώτικης γης, τα έγχορδα έμοιαζαν να επιστρέφουν στον φυσικό τους τόπο, σαν να είχαν μείνει αιώνες στις κρύπτες του Ναού και για μια νύχτα ξαναβγήκαν στο φως.

Η βραδιά είχε εκείνο το ρίγος, τη μαγεία που κάνει τον Αύγουστο μήνα ανεπανάληπτο ανάμεσα στον χρόνο. Τα τζιτζίκια συνόδευαν τους μουσικούς μέχρι να πέσει η νύχτα και οι μουσικοί έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους, παίζοντας σε έναν χώρο απρόβλεπτο, ζωντανό και βαθιά μουσικό.